Merhabalar..
4 ay önce kısır ve dişi bir maltese sahiplendim 8 yaşında. Benden önce 1,5 ay bahçede bakımsız kalmış ve orada pirelenmiş. Aşırı kaşıntısı vardı, kıpkırmızıydı derisi kaşıntıdan, ısırıktan. Alır almaz ertesi günü yıkatıp, 3 gün sonrasında da pire damlası yaptırdım ancak 15-20 gün sonra üzerinde 2 tane canlı pire gördüm. Sonrasında damla yeterli gelmedi diye düşünüp, pire hapı yutturdum. Hapı içtikten 3-4 gün sonra yemek tabağımda ölü bir tane daha ve duşta 1 tane de üzerimden ölü pire çıktı. Tencerede de vardır diye, komple tenceredeki yemeği de döktüm. Bu arada bolca kaşınıyorum, ısırılıyorum aynı zamanda ve kırmızı noktacıklar oluştu vücudumda pire ısırıkları. Derken benden duşta ve yemeğimden çıkınca, hap da yetmedi heralde diyip, hemen sonrası, bu kez Seresto pire tasması alıp taktım. Akabinde 2-3 hafta sonra misafir gelen 12 yaşındaki yiğenime geçmiş, kaşınıp durmuş derken, eve gidince üzerinden çıkmış, abim resmini çekip attı. Ve bunun üzerinden de 1 ay kadar geçti ve şuan kızın üzerinde yine canlı pire gördüm bir tane ve sonraki gün yemek pişirirken bir baktım, bu kez tencerenin içinde, yemeğin suyundan üste çıkmış ve tabi koca tencere yemeği yine döktüm. Ve aynı kaşıkla karıştırdım diye, diğer tencerede pişirmekte olduğum 1 tencere pilavı da döktüm. Sonra oturup çaresizlikten, üzüntüden hüngür hüngür ağladım. Dışardan yemek söyleyip, bir yandan da kara kara düşündüm. Şuanda bunları yazarken de delicesine kaşınıyorum. Çok çaresizim çünkü sıradan bir pirelenme değil bu. Evet her hayvan pirelenir ancak yapmadığım şey kalmadığı halde, hem bana, hem yemek tencereme, yemek tabağıma gelecek kadar ve vücudum nokta nokta kan noktaları olacak kadar, sürekli kaşıntı halinde olmam ve gelen misafirlerime geçecek kadar pirelenmek başka bir seviye. Bazı kişilere anlatınca, yaa o kolay, şunu şunu yap, hemen geçer, zaten insana geçmez, zaten fazla yaşamaz, yok pire şampuanıyla yıka biter, gibi şeyler söylüyor. Yada evi sık süpür ve sirkeyle sil gibi şeyler, ancak pire, evde hiç ulaşılamayan noktalara girip yaşayabilen bir canlıymış. Öyle kolay değil yani evi sarınca. Ve evi ilaçlatıp da kurtulamayanları da okuyunca napacağım konusunda iyice çaresiz kaldım. Kızı Kasımda almıştım ve şuan Şubat ve pire ile mücadelede herşeyi yaptığım halde, 3 aydır pirelerle yaşıyorum ve delirmek üzereyim. Ve işin kötü yanı yaşadığım yer, aynı zamanda işyerim ve müşterilerim geliyor ve onlar pirelendiğinde izahı da olmaz, kadına gittik, pirelendik diye adımı çıkaracaklar. Kafayı yememe az kaldı. Aklıma kızı sahiplendirip, evi ilaçlatma fikrinden başka birşey gelmezken, bir yandan da kahroluyorum, kızı bırakırsam diye.