Kediler Nasıl Beslenmeli?

Kediler Nasıl Beslenmeli?

Kediler Nasıl Beslenmeli?

Kediler nasıl beslenmeli?. Tüm kedi sahipleri aslında bu sorunun cevabını hep merak etmişlerdir. Evde herkes kendi kedisini belirli bir şekilde kedileri besliyor bazı sahipler daha çok mamaya yönelirken bazıları ise evde ki imkanlarla beslemektedir. Şahsen eğer ki kedinizin gıda alerjisi gibi farklı bir durumu yoksa evdeki kendi yediğiniz yemeklerden verilmesi daha uygundur. Yalnız şunu asla unutmamak lazım kediler köpekler gibi hem etçil hem otçul değillerdir. Kediler aksine sadece etçillerdir. Bundan dolayı evde beslerken bu durumu her zaman olmasa da aklınızın bir kenarında sürekli olmalıdır.

Kediler Nasıl Beslenmeli? Sorusuna öncelikle aşağıdaki soruların yanıtı bulmalıyız

Bu soruların yanıtını bulmak için 2 günlükle 12 haftalık yaş grubu içerisinde 19 yavru kedi ve 25 yetişkin kedi operasyona alınmış olup bunlarda ince barsak disakkaridaz aktivitesi, barsak içeriği ve pankreatik dokuda amilaz aktivitesi araştırılmıştır. Nişastanın teorik (görülebilır) sindirilebilirliği de 27 yetişkin kedi ile 3 aylık 5 yavru ve keza 2 ile 3 haftalık süt emme döneminde bulunan 4 yavru kedide incelenmiştir.

Kediler Nasıl Beslenmeli? Sorusunun Sonuçları

1-Yaşamın ilk haftasında ince barsak laktaz aktivitesi 100 U/g proteine yükselir. Emmeyi takiben laktaz aktivitesi süratle azalır ve 9-12 haftalar da aktivite 10 U/g proteine iner ki bu yetişkin kedilerdeki aktiviteye eşdeğerdir.

2-İnce barsak mukozasındaki maltaz, izomaltaz ve sakkaraz aktivitesi ‘ emme dönemindeki yavru kedilerde yetişkin kedilerden daha az değildir. Bu durum nişasta ile beslemeye bağlı olarak değişmemektedir. Maltaz aktivitesi, izomaltaz ve sakkaraz aktivitesinden önemli düzeyde fazladır.

3-Üçüncü haftaya kadar süt emen yavru kedilerde amilaz aktivitesi, yetişkin kedilerdeki aktivitenin 1/10′ una ulaşır. Amilaz aktivitesindeki artışlar 4’üncü hafta civarında başlar ve 9-12 ’nci haftalarda yetişkin hayvanlardaki aktivite düzeyine çıkar.

4-Emmeyi takiben kuru maddesinde % 30 nişasta bulunan bir diyeti tüketen yetişkin kedilerin ince barsak içeriğinin amilaz aktivitesi (pankreatik dokuda değil) gelişi güzel beslenen kedilerdekinden çok daha yüksek bulunmuştur. Altı hafta boyunca nişasta ile beslenen yetişkin kedilerde salgilanan amilazın aktivitesinde bir azalma olmamıştır.

5-Kaynatılmış mısır nişastasının teorik sindirilebilirliği üç haftalık yavrularda % 78.5, üç aylık emme dönemindeki yavrularda % 80.4 ve yetişkin kedilerde %90.6 (%30 nişasta/KM) bulunmuştur. İshal, gaz şişkinliği, asitli dışkı veya aşırı laktik asit salgı|anması gibi rahatsızlık belirtileri yalnız düşük düzeyde olmak üzere emme dönemindeki yavrularda görülmüştür. Çiğ mısır nişastasınin teorik sindirilebilirliği yetişkin kedilerde % 64.1 olurken antibiyotik uygulamalarıyla % 85.3’e çıkartılmıştır.

Sonuç Olarak

Kediler Nasıl Beslenmeli? Sonuç olarak yavru kedilerin diyetlerine herhangi bir karbonhidratın katılması söz konusu olduğunda; bunun pişmiş nişasta olarak kuru maddenin en fazla % 30’u kadar olabileceği veya pişmiş maltozdan karşılanabiIeceği, fakat laktoz ve sakkarozun katılamayacağı belirlenmiştir.

Özellikle pişmiş tavşan kokusu kediler için çok çekicidir. Yemlerin kokuları partikül büyüklüğü ve bekletilme sürelerinden de etkilenir. Bu nedenle ticari kutu konserve yiyecek sularının diğer kuru gıdalara ilave edilmesi tüketimlerini arttırır.

Tat ve koku üzerine etkili pek çok organik madde yağda eridiği için diyetteki yağ miktarı tüketilecek yem miktarı üzerine doğrudan etkilidir. Tereyağı ve daha az derecede de mısır yağı emilsiyonları kediler tarafından yemek sularına tercih edilir. Kedi diyetlerinde yağ % 25 düzeylerine kadar çıkartılabilir. Kediler ayrıca hayvansal iç yağlarını tereyağı ve tavuk yağlarına tercih ederler. Hayvansal iç yağlarında beyaz olanı da sarı olanına göre daha sevilerek tüketilir.

Diyetlerin fiziksel karakteristikleri kapsadıkları yağla ilgilidir. Yağı % 25 düzeyinde kapsayan diyetler yağı % 10 ve % 50 kapsayanlara göre daha iştahla yenilir. Kediler iç yağını doğrudan ya da hidrojenize edilmiş olsun bir fark gözetmeksizin yerler. Hidrojenize hindistan cevizi yağını ise kediler kaprilik asitten dolayı sevmemiştir.

Kediler etçil olduklarını söyledik ama sadece et yemek zorunda anlaşılmasın. Bu yazımızda da kedilerin karbonhidrat, yağ ve diğerlerine de ihtiyaçları vardır.

Kedinizin beslenmesi olarak mutlaka Veteriner Hekiminize danışmalısınız. Alerji gibi durumlardan şüphelendiğinizde mutlaka alerjik testleri diğerlerini yaptırarak tesbit etmenizde fayda vardır ve beslenme de bu gıdalar çıkarılıp kedinizin sonraki hayatında sağlıklı beslenmesini sağlamış olursunuz.

Kaynaklar

Kaynakları görmek için tıklayın...
Kediler Nasıl Beslenmeli?
  • Köpek ve Kedi Besleme Beslenme Hastalıkları ve Klinik Besleme, Prof.Dr. Ahmet Ergün Doç.Dr. Hakan Muğlalı, Genç Büro, Ankara 1998, 114-116.
  • Bölükbaşı, F., 1989: Fizyoloji Ders Kitabı. A.Ü. Basımevi. Ankara.
  • Burger, |.H. Ed., 1993: The Waltham Book of Companion Animal Nutrition. Pergamon Press. Oxford
  • Burger, |.H. & Johnson, J.J.,1991: Dogs large and small: the allometry of energy requirements within a single species. J. Nutr. 121: 18-21
  • Burger, |.H. & Rivers, J.P.W. Ed., 1989: Nutrition of the Dog and Cat. Waltham symposium. 7. Cambridge University Press. Cambridge
  • Ensminger, M.E.& Olentinei C.Jr., 1978: Feeds and Nutrition Complete, First ed. The Ensminger publishing Company. California
  • Finke , MD. 1991: Evaluation of the energy requirements of edult kennel dogs. J. Nutr. 121:22-28
  • Heyes, K.C., Carey, R.E. & Schmidt, S.Y., 1975: Retinal degeneration associated with taurine deficiency in the cat. Science.188:949-9S1
  • Hilton, J.W., 1996: Nutrition Requirements of Cats and Dogs. Pets Foods & Feeding. Feed Industry Red Book. Eden Prairie, Minesota
  • Kienzle, E. & Wilms,E.S., 1993: Investigations on dietary treatment of struvite urolithiasis: 2.InfIuence of ammonium chloride and carbonates on acid-base and mineral balance of cats. Deutsche-‘ Tierarzliche-Wochenschrift.100:10,399-405
  • Kienzle, E. & Wilms,E.S.,1994: Struvite diets in cats: effect of ammonium chloride and carbonates on acid base balance of cats. J. Nutr. 124:12 suppl,2652-2659
  • Krestel-Rickert, D.H., 1987: Pet Nutrition & Care Research, Ralston Purina Comp. Missuri
  • Leibetseder, J., 1979: The Nutrition of the dog. Roche., F.Hofmann-La Roche & Co.Ltd, Basel, Switzerland
  • Lewis, L.D., Morris, M.L. & Hand, M.S.,1987: Small Animal Clinical Nutrition.3″‘ ed. Mark Morris Associates. Topeka Kansas
  • Lewis, D.L. Morris, M.L. & Hand, M., 1989: Small animal clinical nutrition III, 1989. Mark Morris Associates TOpeka Kansas
  • Markwell, P.J., 1994: Applied Clinical Nutrition of the Dog and Cat. Pergamon Press. Oxford
  • Maskeli, I.E. & Johnson, J.V.,1993: Digestion and Absorbtion.3.chap. In The Waltham Book of Companion. Animal Nutrition. Ed. Burger,l. Pergamon press. Oxford
  • Maynard,L.A., Loosli, J.K., Hintz, H.F. & Warner, R.G.,1979: Animal Nutrition. McGraw-Hill publications. New York
  • Meyer, H., Kienzele, E. & Edney, A.T.B., 1990: Nutrition, Malnutrition and Dietetus in Dog and Cat. British Veterinary Association, London
  • Morris, LG. & Rogers, O.R.,1978: Arjinine: an essential amino asid for the cat. J. Nutr. 10821944′ 1953
  • Muğlalı, Ö.H., 1998: Köpek ve kedinizde Bovine Spongioform Ensefalopat’ı (BSE=DeIi Dana Hastalığı) görülebilir mi?. Dayanışma, 1:27-28
  • National Research Council, 1985: Nutrition Requirements of Dogs. Revised ed. National Accademy Press, Washington DC,
  • National Research Council, 1986: Nutrition Requirements of Cats. Revised ed. National Accademy Press, Washington DC,
  • O’Farrel, V., 1992: Manuel of Canine Behaviour, KCO Worthing West Sussex
  • Ramsos, D.R. Palmer, H.J., Muiruri, K.L. & Bennik, M.R., 1981: Influence of a low carbohydrate diet on performance of pregnant and lactating dogs. J. Nutr. 111:678-689
  • Rivers, J.P.W., Frankel, T.L. Juttla, s. & Hay, A.W.M., 1979: Vitamin D in nutrition of the cat. Proc. Nutr. Soc. 38: 36A
  • Ruckeb.U.Y.,1991: Physiology of Small and Large Animals. P.C.Decker Inc. Philedelphia
  • Schilt, H.L., 1987: Nutrition & Manegement of Dog and Cat. Purina. Ralston Purina Company, Missuri
  • Simpson, J.W., Anderson, R.S. & Markwell, P.J., 1993: Clinical Nutrition of the Dog and Cat. Blackwell Scientific Publication. Oxford
  • Sousa, C., lhrke, P. & Reionke, A., 1983: Generic dog food and skin disease. JAVMA. 182:198199 .
  • Thorne, C. Ed., 1992: The Waltham Book of Dog and Cat Behavıour. Pergamon Press. Oxford
  • Wills, JM. & Simpson, K.W., 1994: The Waltham Book of Clinical Nutrition of the Dog and Cat . Pergamon Press. Oxford
Exit mobile version